aciya kursun islemez 

1. adnan yucel şiiridir.
   
   Sabrın çalkalanıp taştığı sulardadır
   Çığlıklarla parçalanmış uykularda
   Buruşturulup atılmış aşklarda
   Ve çalınmış mutluluklardadır
   Ses ile yürek
   Büyük rüzgarların o yanık şarkısı
   Hala yükselir içimizden dağılır
   Coşkunun doruklarında sürer yankısı
   
   ilk kurban adanırken bir nehire
   Korkunun ilk nişanında başlamıştır
   Gözyaşının ilk damlasından kalma
   yaslı baharlarla gelmiştir bugüne
   Kanla yazılan yasalarla
   Açlığın otağ kurduğu sabahlara
   Ve sonuçsuz kalan ahlarla gelmiştir
   Acıya kurşun işlemez artık
   ölüm bile bu acıyı cellat bilmiştir
   
   Yok bundan böyle ter yarası
   Zincir tusaklığı ve sabır
   Kırbaç yalvartması sessizliğin
   Can pazarı ve kahır yok
   Her şey yaşanan şu gün gibi gerçek
   Adımız halk olduğu günden beri
   Bir direnç olmuştur bizde sevinçler
   Şimdi acının her kuraklığında
   Onlar
   Yüreğimizin ovalarına çiselenirler
   
   Boşuna değil bu ölürcesine sevmek
   Ve ölürken bile yürümek
   Boşuna değil
   Hep yatağı olduk tarihin ırmağının
   Yenilgilerle durulmanın
   Zaferlerle köpürüp kabarmanın
   Ama hiç bir zaman
   Anası olamadık geçmişi doğurmanın
   
   Yıdızlar ve sular tanıktır
   aç ve kavruk bir memeden
   Direnmeyi yudum yudum emen
   Bir çocuk gibi öğrendik
   Ve direndik
   Ordular kurduk türkü renklerinden
   Bütün ağıtları bir hücumda yendik
   Acıya kurşun işlemez artık
   Biz yaşamayı zulümsüz sevdik.
   #952683 (fatal, 05.12.2006 12:22)