aci acittigi surece acidir 

1. aci biber yersin ama hiç acıtmaz, işte öyle bir şeydir bu. sıçmaya gittiğinde acıtmaya başlar. o zaman acının acıtttığını anlarsın.
   
   (bkz: ders almak)
   #3091517 (ben deliyim, 04.03.2008 06:16)
2. bazı acılar acıttığı sürece değil tam tersine acıttğı için hala devam eden bir süreçtir...
   #3091528 (23hapo, 04.03.2008 06:32)
3. yanlış bir önerme. acı geçse bile içerilerde bi yerdedir. acı vücuttan kolay kolay çıkmaz. son bir darbe indirmek ister insana. pkk'nın kış yaklaşınca eylemlerini büyütmesi gibi vücuttan çıkan bokun içindeki acı da vücuda zarar vermek için yakar da yakar acıdır. ama netice de boktur, acıtır zorlar ama düşer gider kanalizasyona hiç biri vücutta kalmaz.
   
   "sahıbına sadıhtır, ama neticede ittir ağam, havlar." --abuzer kömürcü, oğlunu ağaya tanıtırken.
   #3091532 (only want to be exist, 04.03.2008 06:45)
4. güzel bir yaz günü pikniğe gidilir yemek yenir *daha sonra doğal olarak eve gelinir uyku vakti gelince yatak açılır, diş fırçalanır ve yatağa girilir işte o an piknikte her şeyin süper olmadığını anlarsınız bir sivrisinek * sizi ısırmıştır ve kaşınır, kaşındıkça da acımaya başlar.
   #3094265 (tosunus, 04.03.2008 21:19)
5. yemek yenildiği sürece yemektir, aşk hissedildiği sürece aşktır, mutluluk yaşandığı sürece mutuluktur vb. diye gider bu...
   
   ama acı acıttığı sürece değil her zaman acıdır... hiçbir acı bir dönem bünyeye uğrayıp gitmez... tüm acılar insanda yaralar açar, eğer bir yaranız yok ise acınız olmamış demektir... acı acıttığı sürece acı değildir... acı gelip yerleştikten sonra bir ömür acıtmaya başlar...
   
   neşter yarası gibidir hiç kaybolmaz acı, siz sadece alışırsınız ona o kadar... yoksa yok olup gitseydi acıların hepsi hiçbir anlamı kalmazdı yüreğin kendi içinde kanamasının...
   #3094300 (fatal, 04.03.2008 21:26)
6. küçükken yara bere içinde kalan dizler gibidir. önce uyuşur, hissetmezsin. sonra kanar oluk oluk. zaman geçtikçe kabuk tutmaya başlar. yaranın şiddetine göre iz kalır ya da geçer.
   
   en büyük yara bile kabuğunu koparmaktan vazgeçince geçer ama.
   #3094317 (My MooN, 04.03.2008 21:30)
7. bir dede sözü vardı bununla ilgili. ne zaman düşüp bir yerimizi kanatsak küçükken dedem hep aynı şeyi söylerdi kocaman sesiyle. sonra büyüdük. büyüklük acılarımız için bu defa biz kendi kendimize söyleyip kendimizi kandırmaya başladık...
   gecince bir sey kalmaz
   #3094366 (baskalaricehennemdir, 04.03.2008 21:39)
8. mevlana'ya göre, "sizin söylediğiniz, karşıdakinin anlayabildiği kadardır." felsefesi.
   
   ama gabrielle d'annunzio'ya göre, "insanın alışamayacağı acı yoktur." demek ki hiçbir şey acıtmadığına göre, hiçbir şey acı değildir. yaa. işte böyle çürütülür.*
   #3094406 (sonkuzu, 04.03.2008 21:47)